Türkiye genelinde evlenme çağında olup hiç evlenmeyenlerin sayısı 19.485.977 oldu.

İstanbul, 19 Ocak 2026 — Türkiye’de evlilik eğilimleriyle ilgili son veriler, evlenme çağında olup hiç evlenmemiş birey sayısının 19 milyon 485 bin 977’ye ulaştığını gösterdi. Bu rakam, nüfusun önemli bir kesiminin evlilik kurumundan uzaklaşmaya devam ettiğini ortaya koyuyor.

Türkiye İstatistik Kurumu’nun (TÜİK) yayımladığı istatistikler, genç ve orta yaş gruplarında evliliğin ertelenmesi veya tamamen tercih edilmemesi eğiliminin belirgin şekilde yükseldiğine işaret ediyor. Uzmanlar, ekonomik belirsizlikler, eğitim süresinin uzaması, istihdam kaygıları ve toplumsal normlardaki dönüşümün bu trendi tetiklediğini belirtiyor.

Evlilik Yaşı Artıyor, Evlenmeme Oranı Yükseliyor

Son yıllarda genç nüfus arasında evlilik yaşının yükseldiğine dikkat çekiliyor. Büyük şehirlerde özellikle sosyoekonomik nedenlerle evlilik planlarının ertelendiği veya iptal edildiği görülürken, kırsal bölgelerde de benzer bir eğilim gözlemleniyor.

Sosyologlara göre bu durum, yalnızca bireysel tercihlerin değişmesinden öte, toplumun evlilik algısında köklü bir dönüşümün yaşandığını gösteriyor:

“Evlilik artık geleneksel bir zorunluluk değil; bireylerin yaşam biçimi, kariyer planları ve ekonomik güvenceleriyle alakalı bilinçli bir tercih haline geldi.” — Uzman sosyolog.

Gelir, Eğitim ve Kentleşme Etkisi

Analistler, eğitim seviyesinin yükselmesi ve kentleşmenin derinleşmesiyle birlikte genç yetişkinlerin bağımsız yaşamı evliliğe tercih etmeye başladığını ifade ediyor. Özellikle üniversite eğitimi süresi uzayan gençlerin, kariyer planlaması ve finansal birikim eksiklikleri nedeniyle evlilik kararını ertelediği ya da vazgeçtiği görülüyor.

Toplumsal ve Ekonomik Yansımalar

Bu eğilim toplumun demografik yapısı üzerinde de etkiler yaratıyor. Evlilik dışı yaşamı tercih eden birey sayısındaki artış, konut kullanım alışkanlıklarından tüketim kalıplarına, sosyal güvenlik sistemine kadar geniş bir etki alanı doğuruyor.

Ekonomi uzmanları, evlenme oranlarının düşmesinin uzun vadede tüketim, konut piyasası ve iş gücü piyasası dinamiklerinde değişimlere yol açabileceğini vurguluyor.